تعیین اینکه آیا کابل DC فتوولتائیک در حال پیری است یا خیر، نیازمند ارزیابی جامع عملکرد عایق، استحکام مکانیکی و پایداری عملیاتی آن، ترکیبی از بازرسی بصری، آزمایش عملکرد الکتریکی، تجزیه و تحلیل عوامل محیطی، و روشهای تست حرفهای است.
1. بازرسی بصری
وضعیت سطح کابل را به صورت بصری یا با ابزارهای بزرگنمایی مشاهده کنید:
تغییر رنگ یا تردی: عایق معمولی رنگ یکنواختی دارد (مثلاً سیاه، خاکستری). زرد شدن، سفید شدن یا از دست دادن خاصیت ارتجاعی نشان دهنده پیری مواد است.
ترک ها یا لایه لایه شدن: بر بررسی ترک ها و لایه برداری غلاف در خم ها و مفاصل، به ویژه پس از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آفتاب و باران تمرکز کنید.
برآمدگی یا تغییر شکل: انبساط موضعی ممکن است به دلیل رطوبت داخلی یا پیری حرارتی باشد که باعث افزایش حجم می شود.
آسیب مکانیکی: فرورفتگی، خراش یا آثار گزش حیوانات را بررسی کنید. هادی های در معرض خطر احتمال اتصال کوتاه را افزایش می دهند.
2. تست عملکرد الکتریکی
تست مقاومت عایق
برای اندازه گیری مقاومت عایق بین هادی و زمین از یک مگاهم متر (مثلاً محدوده 500 ولت/1000 ولت) استفاده کنید.
مقاومت عایق کابل های جدید باید بیشتر یا مساوی 100 MΩ·km باشد. اگر کمتر از 1 MΩ باشد، نشان دهنده پیری شدید عایق است و نیاز به تعویض فوری دارد.
داده ها باید به طور منظم ثبت شوند. اگر میانگین کاهش سالانه بیش از 20٪ باشد، نشان دهنده پیری سریع است.